محدود تر شدن رسانه ها ، مصون‌تر شدن مسئولان و دولتمردان

0
مهندس رزی محمودی مدیر مسئول دو ماهنامه « تغذیه دام ، طیور و آبزیان» در سرمقاله مجله شماره ۹۵ خود با انتقاد از شرایط تحمیلی برخی مدیران دولتی برای محدودتر کردن رسانه ها تدارک دیده اند تا آنها را به خودسانسوری ، ندیدن وقایع و رصد نکردن عملکرد حوزه مسولیت خویش وادارند ، به تبعات این موضوع پرداخته است.
گزارشهای تحقیقاتی معتبر بین المللی، خبر از سقوط پی در پی و چندین پلهای ایران در شاخص هایی نظیر فساد اداری و سازمان یافته را میدهد و برخلاف اخبار از برخی تریبون های خاص داخلی، همه روزه شاهد اختلاس های کلان، انواع فساد، رانت و … با حضور مسئولان و مدیران سفارشیِ کم سواد (نه بی مدرک)، کم تجربه، پرادعا و بیاخلاق هستیم.
گویا آنچه از کمترین اهمیت برخوردار است، بیت المال و حقوق مسلمانانی است که به امید عدل علی”ع” سالها چشم انتظار عدالت، کاهش فاصله طبقاتی و فقر، برخورد با ظلم و ظالم، فاسد، اختلاسگر، حیف و میل کنندگانِ بیت المال، مدعیانِ بی مصرفِ نجومی بگیر و … هستند.دریغ از کمترین پیشرفت در کاهش تبعیض در تمامی سطوح و شئونِ جامعه! جوانان باهوش و پرتوان کشور اما ناامید و بیانگیزه، همگی در فکر راهی برای جلای وطن به هر قیمتی میباشند.

قصد ما تکرار مکررات و آنچه همگان به بیش از آن اشراف دارند نیست، بلکه نیت، یادآوری و تکرار جایگاه سازنده رسانه های منصف، مستقل و به دور از تذکرات و خط قرمزها برای تیره کردن روزِ فاسدان اقتصادی، اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی، دینی و صد البته دشمنان سلامت و امنیت غذایی مردمان کشور است.

به راستی چگونه اغلب خبرنگاران و رسانه های مختلف در حوزههای متفاوت، دچار خودسانسوریِ نانوشته شده اند؟!… چرا اغلب، هراس از نگاشتن برخی کلمات و واژه ها، نویسنده را در یافتن مترادفی متعادل و میانه دچار مشکل میسازد؟!… چرا هرازگاهی که این قشرآگاه، جان به لب شده و فریاد علیه ظلم و فساد و غارت بر میآورند، گاهی به جای مجرم، محاکمه میشوند؟!
مگر نه اینکه بی توجهی به هشدارهای کارشناسانه رسانه های تخصصی در بخش کشاورزی، مسئولان را با تخلفات سنگین مدیران در حوزه ارزاق عمومی از جمله گوشت؛ و مردم را با گرانیهای افسارگسیخته در اقلامی همچون مرغ، تخم مرغ، لبنیات و … مواجه کرد؟
و جالبتر آنکه مطرح کنندگان موضوعات فوق و مشابه آن در سایر حوزههای مربوطه نظیر منابع طبیعی، آب، خاک و … با شکایت مدیران، بارها و بارها دادگاهی و البته تبرئه شده اند و در حال حاضر برخی از همین مدیرانِ شاکی، تعلیق شده و یا در حال طی کردن دوران مجازات خود هستند.
در همین راستا بسیاری و به عبارتی اکثریت مدیران و مسئولان، از رسانه ها دوری جسته و گاهی به زعم خویش با بستن راه حمایتهای مادی – که به نوعی جزو رسالت آنها است – راه را بر رسانههای آگاه و منتقد میبندند.
هرچند متأسفانه به دلیل مشکلات اقتصادیِ مبتلابه، برخی از اصحاب رسانه را به معامله و باج خواهی کشانده اند؛ اما در مجموع، این راه و رسمِ همه نیست و دشمنان سلامت و امنیت غذایی کشور از چشمان تیزبین رسانهها و خبرنگارانِ آزاده در امان نخواهند بود.

پر واضح است سازمان و مدیری که عملکرد و فعالیتهای اقتصادی اش، شفاف و در چارچوب قوانین باشد، نه تنها هرگز از رسانه نمی هراسد، بلکه خبرنگار و رسانه را یار و یاور خویش در یافتن خلاءها، اشتباهات و آشنایی با روشهای نوین تخصصی می داند.

اما آنچه امروز بیشتر رایج است، این که رسانه های محدود به خطوط ترسیم نشده اما قرمز، زیر ذرهبین مراکزِ نظارتیِ مرتبط و غیرمرتبط و در مواجهه با تهدیدات پی درپی، همزمان با مشکلات شدید اقتصادیِ ناشی از تحریمها و پاندمیِ کرونا، نیمه جان شده و گرچه چشمان بازِ خود را به روی حقایق نبسته اند، اما توانی برای مبارزه با فاسدانِ ظالم باقی نمانده و این معضل، حداقل برای مقطعی، سبب مصونیت برخی مدیرانِ نالایق و بیصلاحیت شده است.
امید که مدیران آینده با ایجاد شفافیتِ هرچه بیشتر در اقتصاد و تمام فعالیتهای خویش؛ و احساس حضور در ویترینِ قابلِ رؤیت برای عموم؛ برای آبادانی ایرانی سرفراز با رسانه ها و خبرنگارانِ سالم، حقجو و آزاده، همراه و همگام باشند.

 

رزی محمودی 

مدیر مسئول دو ماهنامه « تغذیه دام ، طیور و آبزیان»

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید