صادرات جایگزین مشتری ایرانی می‌شود؟

0
مزرعه سبز: بعد از کاهش خرید گوشت و پروئتین از سوی شهروندان ایرانی، حالا و پس از گذشت شب یلدا، آمارها نشان می‌دهد که خرید آجیل و خشکبار هم از سوی ایرانیان کاهش پیدا کرد و ایرانیان امسال نسبت به سال گذشته کمتر آجیل و خشکبار خریده‌اند.
عمده این کاهش خرید به وضعیت مناسب اقتصادی مردم و جیب شهروندان ایرانی نسبت داده می‌شود و می‌گویند اگر قیمت آجیل تا این حد بالا نرفته بود و قدرت خرید عموم مردم تا این حد کاهش پیدا نکرده بود؛ شاهد افت خرید آجیل تا این حد نبودیم.
البته در مورد کاهش خرید گوشت و پروتئین دامی بخش مهمی از میزان کاهش خرید به کرونا و عدم برگزاری مراسم اجتماعی و تعطیلی سالن‌ها و رستوران‌ها ربط داده شده؛ اما در مورد کاهش خرید آجیل نمی‌توان کرونا را در این امر مقصر دانست؛ چراکه امکان برگزاری شب نشینی خانوادگی با حضور حداقل افراد و استفاده از آجیل و تنقلات در این شب‌نشینی‌های محدود میسر بوده و با تدابیر بهداشتی مقابله با کرونا در تضاد نبوده است.
از این روست که ناظران و تحلیل‌گران اقتصاد اجتماعی و اعضای ارشد صنف خشکبار علت کاهش‌های درصدی خرید آجیل و خشکبار در شب یلدا را تماماً به افت توان مالی و قدرت خرید مردم نسبت می‌دهد و می‌گوید ضعف اقتصادی باعث این کاهش بوده است.
طنز ماجرا آن است که اگر ایرانیان نخرند، همواره از آن طرف مرز کسانی هستند که با اشتیاق و علاقه می‌آیند و با ریال هایی که حاصل از تبدیل شدن ارز است؛ کالاها و مخصوصاً کالاهای خوراکی ایرانی را می‌خرند و با خود می‌برند. جالب است که این خریداران که از کشورهای همسایه حتی افغانستان می‌آیند، هنگام خرید از اینکه کالاها در ایران تا این حد ارزان است تعجب و ابراز خوشحالی می‌کنند.
این امر از افت ارزش ریال نسبت به ارزهای قدرتمند و حتی نسبت به پول کشورهای همسایه حکایت می‌کند؛ چنانکه در مورد عراق چه شیعیان جنوب این کشور و چه کردهای شمال، همه از مشتریان کالاهای ایرانی هستند و در مورد همین آجیل گفته می‌شود اگر خرید عراقی‌ها نبود، حتماً قیمت آجیل شب یلدا تا حدود 40درصد کاهش می‌یافت؛ اما خرید آجیل آن هم با مقادیر معتنابهی به ویژه از سوی عراقی‌ها باعث شد تا فروش آجیل پس از گران شدن متوازن و رو به رشد شود و همین امر مانع از سقوط قیمت این کالا در بازار شد.
حکایتی که برای آجیل اتفاق افتاد و رشد قیمت آن به وسیله خرید کشورهای اطراف تثبیت شد می‌تواند در آینده نیز رخ دهد؛ چه عراقی‌ها از مشتریان ثروتمند و دائمی بازار خوراکی‌های ایرانی هستند که حتی قیمت‌ها، چندان ایشان را آزار نمی‌دهد. در این میان چگونه می‌توان میان خرید داخل و صادرات به گونه‌ای توازن برقرار کرد تا نه مصرف‌کننده ایرانی و نه بازار صادراتی زیان نبیند؟

نادر کریمی جونی ـ کارشناس اقتصاد کشاورزی

انتهای پیام/

66 / 100
مقاله قبلیکشت قراردادی گندم در مزارع دیم و آبی در سال زراعی آینده
مقاله بعدیرشد ۱۱ درصدی صید ماهیان استخوانی در دریای خزر

پاسخ شما

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید